Aanzet tot een landschap
- Theo

- 13 okt 2025
- 3 minuten om te lezen
Tijdens de les
Op dinsdag mijn eerste academisch atelier meegemaakt. Ik moet enorm wennen. Toen ik maandagavond de docent appte met de vraag wat ik mee moest nemen, was het antwoord “Wat jij wilt, Theo!”. Natuurlijk ook een nieuwe groep. “Onze” groep was de afgelopen twee jaar heel vertrouwd geworden. Mijn nieuwe groep is een groep van acht, waarvan de meeste al een aantal jaar academisch atelier doen. Zeven nieuwe namen, zeven nieuwe gezichten, zeven nieuwe verhalen is dan voor mij best even wennen.
Na de introductie ging iedereen ook gelijk zijn eigen ding doen. Ik had nog geen vastomlijnd plan, anders dan dat ik iets met verandering en een landschap wilde gaan doen. Bij het inpakken van wat spulletjes vanmorgen had zich dat vertaald in een stuk werkkarton waar ik al een Molotow primer op had gezet, een paar pasta’s die ik nog over had van ‘Harley Q.’ en een setje paletmessen. Daarmee heb ik gepoogd om een reliëf van texturen te creëren die de basis moet gaan vormen voor een skyline. Het bleek nogal een uitdaging voor mij, dat knoeien met paletmessen. De volgende dag even naar Crejat gewandeld om er alvast een laag gesso op te smeren, zodat ik er volgende week mee verder kan.
Ik merk dat ik het interpreteren van expliciete opdrachten mis, en ik denk toch ook mijn oude klasgenootjes… Ik ben duidelijk nog niet “geland”.
Week 38
Bastiaan suggereerde dat hetgeen ik met dit werk probeer te doen is een beeld neer te zetten van het conflict tussen een achtergrond die is ontstaan uit toeval, en daarover een voorgrond die -door rechtlijnigheid en rasters een systeem representeert.
Dat conflict brengt de spanning in het werk, het moet “schuren”.
Gedurende de les met een beperkt aantal kleuren acryl geprobeerd om de “toevallige” achtergrond te creëren. De kleuren die ik heb gebruikt:
Titaniumwit
Warm grijs
Turkooisgroen
Ivoorzwart
Ondertussen bleef het idee van het conflict tussen willekeurig toeval en systematiek door mijn hoofd spoken. Ik denk dat ik de weergave van het conflict aanzienlijk kan versterken door toeval en systeem ook in het reliëf en de textuur aan te brengen.
De combinatie van willekeurig opengewerkt golfkarton, waarbij de richting van de rillen horizontaal of verticaal is, aangevuld met verschillende pasta’s lijkt me een mooie basis.
Aanpak
Twee nieuwe werkkartonnen gesneden
Voorzien van een laag gesso
Golfkarton -met twee verschillende rilbreedtes- gescheurd en opengewerkt, en daarmee gaan componeren.
De stukken karton met boekbinderslijm op het werkkarton geplakt, daarna ook de bovenkant met lijm ingesmeerd voor de stevigte.
Met modeleerpasta en puimsteenpasta het golfkarton ingebed.
Aan de bovenkant een laag craquelé pasta gesmeerd op beide platen.
Golfkarton en pasta’s met gesso bedekt. Craquelé pasta niet, die wil ik graag met waterdunne verf of inkt gaat behandelen, om te voorkomen dat de fraaie craquelé textuur weg geschilderd wordt.
De luchtpartij eerst aangezet in blue warmgrey acrylinkt die ik sterk had verdund met flow improver. Een aantal lagen over elkaar gezet, waarbij de verdunde inkt in de groefjes van het craquelé liep. Mooi effect!
De eerste laag schilderwerk met verschillende kleuren acrylinkt uitgevoerd, waarbij het linker paneel veel donkere tinten (grijs, paars, rood, zwart) bevat, en het rechterpaneel vooral veel lichte (wit lichtblauw vanille geel en groen). Het aanbrengen heb ik gedaan met natuur- en schuursponzen, met keukenrol en een freestyle paddle.
Om de rechtlijnigheid en systematiek in het schilderwerk van de voorgrond uit te werken heb ik gekozen voor het afplakken van grids van rechthoekjes. Aan de linkerkant verticale oriëntatie, reaching for the skies… terwijl de rechterkant een horizontale oriëntatie heeft, down-to-earth, landscape.
Na het afplakken gradients met spuitbussen aangebracht. Aan de linkerkant paars-donkerrood-karmijnrood-oranje. Rechts wit-lichtblauw-vanille-geel-groen.
De rigide lijnen weer deels weggeschuurd zodat het grid hier en daar vervaagt, vooral richting het midden.
Aan de linkerkant losjes industrie silhouetten gaan inschilderen, in donkere kleuren, wel transparant. Het zou een sfeer van TATA steel, Hoogoven torens, schoorstenen en rook moeten oproepen.
En verder…
Het werk voelt nog helemaal niet eigen en roept bij mij nogal wat vragen op.
Wil ik aan de rechterkant ook meer details? De balans lijkt eigenlijk wel oké zo.
Is het eigenlijk wel een tweeluik…?
Volstaat het linker paneel, is dat eigenlijk niet genoeg?
Voor nu maar even laten rusten.






















Opmerkingen