Agamografie II

Het TV-programma Het geheim van de Meester organiseerde in mei en juni een wedstrijd waarbij je moest laten inspireren door één van de volgende werken:

• Amandelbloesem van Vincent van Gogh

• Stilleven met kan, glas, kruik en breidel van Johannes Torrentius

• Familieportret Baag van Armand Baag

• Portret van Prinses Wilhelmina van Thérèse Schwartze

Vervolgens was het de bedoeling om een eigen versie van een van deze werken te maken. Het mocht in elke kunst- en stijlvorm. Ik heb gekozen voor het portret van Prinses Wilhelmina van Thérèse Schwartze.

Omdat ik -kort hiervoor- door mijn gezin was meegenomen naar een graffiti workshop was mijn idee om gebruik te maken van de verf waarmee graffiti artiesten werken. Hetgeen me daar vooral in aansprak is dat het hele heldere, maar toch matte kleuren zijn. Op de website van Molotow vond ik alle spuitbussen die ik nodig had, en meer. Dezelfde verf die in de spuitbussen geleverd wordt kun je ook in stiften bestellen. Zo ontstond het idee om vormvereenvoudiging toe te passen op de eerste laag, door het maken van sjablonen/maskers en daarna de details aanbrengen door over de eerste laag te stippelen met stift. (Pointilisme)

Om in graffiti stijl te blijven wil ik het aantal kleuren beperken, en geen natuurgetrouwe realistische kleuren gebruiken. Uit het assortiment van Molotow vijf kleuren gekozen: Geel, oranje, blauw, paars en zwart. In dezelfde kleuren twin-stiften besteld, met aan de ene kant een 1,5 mm tip en aan de andere kant een 4mm tip.

Daarnaast wilde ik graag mijn invulling van de huiswerk opdracht van les 25 in dit werk toepassen en er dus een amalgograaf van maken. De ene afbeelding zou koningin Wilhelmina op 8-jarige leeftijd zijn, als tweede afbeelding vond ik een werk van Willem Hofker. Ook dit is een afbeelding van koningin Wilhelmina, maar hier moet ze ongeveer 58 jaar oud zijn. 

Titel: Wilhelmina plus of min een halve eeuw.

Aanpak

• Twee stukken acrylpapier opgezet (Hahnemuhle acrylpapier, 360 gram 50x65 cm)

• Beide beplakt met frisk film, en de vereenvoudigde afbeeldingen op de film getekend, en daarna gesneden zodat ik de maskers kan verwijderen en weer kan aanbrengen.

  Eén voor één de kleuren gespoten, van de lichtste kleur (geel) naar de donkerste (zwart). Drie lagen per kleur aangebracht, gebruik makend van de maskers per kleur.

• Op de ontstane basisvormen met de stiften gaan stippelen om de details aan te brengen. Monnikenwerk, maar wel heel tof om de gezichten beetje bij beetje tevoorschijn te zien komen!  Om er een lenticulaire afbeelding (ook wel agamograaf genoemd) van te maken heb ik dezelfde aanpak als in de huiswerkopdracht van les 25.

• Om de afwerking wat netter te maken heb ik de kopse kanten van de driehoekige latten afgewerkt met dezelfde blauwe verf als in de afbeeldingen is gebruikt. Ik heb hierbij voor blauw gekozen omdat dit de middelste kleur van de vijf is.

• De witte zijkanten van het papier van de opgeplakte “schilderij-lamellen” heb ik met de stiften bijgewerkt zodat er geen witte lijn meer is op de overgangen tussen de jonge en oude Wilhelmina.

• Het hele paneel met een matte lak afgewerkt om de heldere kleuren te beschermen tegen UV.

• Omdat het een inzending voor een wedstrijd betrof heb ik voor het werk een baklijst gemaakt. Ook de baklijst is afgewerkt in dezelfde blauwe kleur

Wat heb ik geleerd en ontdekt?

• Wat een ontzettend leuke techniek is dit. Het werken met zulke mooie kleuren, fijne verf en maskers is een prima manier om vormvereenvoudiging in de praktijk te brengen.

• Aansluitend bezig zijn met pointillisme met de stiften vraagt heel veel tijd, maar is ontzettend leuk om te doen. Je ziet de details tevoorschijn komen, en je ziet (en voelt…) bij elke stip of ie goed staat en de juiste kleur heeft.

• Het verschaft heel veel inzicht in licht en schaduw, omdat je dat in je hoofd moet omzetten in één van de vijf kleuren.

De uitslag

Mijn inzending heeft de top 10 van de wedstrijd niet gehaald.

Het vooraanzicht van mijn werk is dan ook nogal verwarrend en daardoor niet echt fraai…

Voor mij dus geen eeuwige roem en geen prominente plek in de expositie in het Vincent van Goghhuis in Zundert.

Maar wel heel veel plezier gehad aan het maken hiervan!