Atmosferisch perspectief

Atmosferisch perspectief

Atmosferisch perspectief krijg je door onverzadigde kleuren (kleur gemengd met wit of soms zwart) in de achtergrond te laten zien en de meest heldere verzadigde kleuren voor de voorgrond te gebruiken. Een atmosferisch perspectief is een typisch voorbeeld van een kwaliteitscontrast.

Opdracht tijdens de les

Maak en overgang van zwart naar wit zonder daarbij ivoorzwart te gebruiken. Maak het zwart door het mengen van je donkerste blauw met gebrande omber en een tipje rood.

Dat maakt inderdaad prachtig zwart, maar bij het mengen met wit komt de meest prominente kleur wel weer naar voren. In mijn geval blauw, als ik meer gebrande omber in plaats van blauw had gebruikt was het zwart meer groenachtig geworden.

Huiswerkopdracht

Zelfgekozen dier in omgeving waarbij je ruimte creëert door atmosferisch perspectief te gebruiken.

Idee

Idee ontstaan uit een bezoek aan een dierenpark in Anna Paulowna van een aantal jaren terug. Mijn moeder organiseerde voor haar verjaardagen altijd uitjes voor de familie, zo ook dit bezoek aan dierenpark Hoenderdaell.  Daar lopen Ringstaartmakis vrij rond en zijn best vrijpostig. Mijn moeder was in eerste instantie een beetje huiverig voor de diertjes maar was later trots en blij dat ze had gevoerd en er één op haar arm had gezeten. Zo’n dier verdient een portret in zijn natuurlijke habitat. Deze soort komt van origine voor in de oerwouden op Madagaskar.

Aanpak

Deze keer geen kleurplaat voor mezelf gemaakt, maar alleen een zeer ruwe outline waar ik bepaalde delen wilde hebben. Deze keer écht schilderen!

• Gewoontegetrouw een passe-partout afgeplakt. Ik weet dat het de traditionele vensterbenadering van de schilderkunst is, maar ik vind een cleane scherpe rand om wat ik maak gewoon mooi.

• Daarna voor de achtergrond een vlekkenplaat gemaakt van verschillende tinten blauw en groen, met verschillende niveaus van verzadiging.

• Ook voor de Maki grondkleuren opgezet, zwart gemaakt zoals tijdens de les -uit blauw, gebrande omber en rood. Voor de grijstinten heb ik wit en midden-cadmium-geel aan het zwart toegevoegd voor de lichte delen van de vacht.

• Daarmee was het hele vel gevuld, en had ik tot zover één grote kwast gebruikt! Deze laag laten drogen tot de volgende dag.

• Voor het oerwoud wat inspiratie op proberen te doen met een filmpje van Bob Ross. Dat werkte niet. Toen naar de ouderwetse winkel gegaan en daar een paar natuursponzen gekocht.

• Met verschillende groene tinten (ultramarijn, midden- en licht-cadmium-geel in verschillende verhoudingen) de eerste laag van het bladerdek op de onderlaag gezet met gescheurde sponsjes.

• Omdat ik de grondkleur voor de lucht, de berg en de bomen in de verte nog te verzadigd vond heb ik een tube zinkwit gekocht (in tegenstelling tot titaanwit is dit transparant), dit gemengd met medium in een 1:1 verhouding en lucht, de bergen en de tweede laag bomen daarmee lichter gemaakt en laten drogen.

• De voorste laag bomen nogmaals met verschillende tinten groen tot geel gesponsd zodat het kwaliteitscontrast met de tweede laag nog duidelijker werd.

• Met een kleiner penseel de vacht van de maki gaan schilderen met mengsels van zwart, grijs en twee tinten cadmium.  De vacht wordt best grof.

• Toen de snuit geschilderd, en zoals ik de afgelopen dagen veel heb gedaan, de verf verplaatst om de overgang tussen de snuit en de vacht geloofwaardig te maken.

• Tot slot het oog, met twee kleuren geel, rood en wit een opvallend oog gezet.

• Gepoogd om de vacht wat te verzachten door met een tamponeer-kwast met weinig verf over de vacht heen te gaan. Dat verzachtte de vacht wel enigszins. Toch lijkt de Maki ten opzichte van de bomen en de achtergrond niet te matchen. Andere stijl? De toch wat grof geschilderde stijl van de Maki week nogal af van de klassieke gedetailleerde achtergrond. Doet me denken aan “Vandalised Oil” van Banksy.

• Met een klein penseel meer detail gaan aanbrengen in de vacht. Monnikenwerk… het resultaat is wel iets beter, maar het vormt nog steeds geen geheel. Ik heb de indruk dat het zwart-wit contrast in de vacht te groot is om nog natuurgetrouw te zijn. De vacht met lichtgrijze verf nogmaals getamponeerd, en daarna voorzichtig met een doek na gewreven. Opnieuw is het resultaat iets beter, maar niet goed.

• Na lang kijken denk ik dat het conflict tussen de achtergrond en de maki niet alleen door het verschil in detail en te hoog contrast wordt veroorzaakt, maar ook door kleur, en het ontbreken van lichtval in de vacht. Het gemengde zwart -en ook het wit- zijn te kunstmatig. Tel daarbij het ontbreken van schaduw en hoog lichten en het beeld van de maki wordt tweedimensionaal cartoon’esk.

• Het volgende experiment is aan de slag met semi-transparant wit aan de rechterkant om lichtval van rechts te introduceren. Semi transparant gemaakt door Titaan-, zinkwit en medium te mengen.

• Daarna het hele diertje -met de nadruk op de linkerzijde, met een mengsel van een weinig ivoorzwart, gebrande omber en medium- van een veel natuurlijker (zachtbruine) transparante tint voorzien. Eindelijk heb ik het gevoel dat de Maki en achtergrond nu wel matchen.

• Met een sleper geoefend om de wimpers en snorharen te kunnen zetten. Het blijkt vooral erg lastig om consequent dunne lijnen te zetten. De snelheid, de druk op de kwast, de hoeveelheid verf, de dikte van de verf, allemaal cruciaal voor een geslaagde lijn. Na een uur oefenen toch voor de veilige optie acrylstift gekozen. Ik wilde niet het risico nemen om dit resultaat te verpesten.

Wat heb ik geleerd en ontdekt

• Schilderen op deze manier is leuk, maar best lastig. Het resultaat is niet zo instant als bij potlood en krijt. Je moet vooruit blijven denken over hoe en wat het moet gaan worden als je de volgende laag/lagen hebt aangebracht.

• Snel geneigd om met een grote kwast ook “slordiger” te gaan werken, terwijl het precies en zorgvuldig plaatsen van de onderlaag je later heel veel helpt.

• Het effect van de spons was zo goed dat het verleidelijk is om er te lang mee door te gaan, dat doet het mooie effect weer deels teniet.

Feedback

Bij het gebruik van de spons goed kijken of je patroon niet repetitief wordt. Snorharen waren niet nodig…