Bellenblazen met ecoline

Idee

Recent naar een demonstratie van ecoline bij Groothuizen geweest. Werd door Simone weer vakkundig uitgelegd. Ecoline is gebaseerd op kleurstof, niet op pigment. Je hoeft dan ook niet te roeren of te schudden, direct klaar voor gebruik en glashelder. Grote nadeel van kleurstof is dat het niet kleurvast is. Zeker onder invloed van zonlicht verdwijnt de kleur relatief snel bijna helemaal. Een van de leuke dingen die werd gedemonstreerd is gebruik maken van zeepbellen voor het creëren van mooie willekeurige cel-achtige motieven. Dat is mogelijk omdat ecoline net zo zwaar is als water, en dus over de zeepbellen heenstroomt in plaats van ze te laten ploppen. Met die techniek wilde ik graag eens wat gaan experimenteren.

Aanpak

Het idee is om iets in zwart wit te gaan doen, dus drie potjes ecoline gekocht, zwart, warm grijs en licht warmgrijs.

• Begonnen met papier verzadigen in een bak water, en opspannen met watertape. Nachtje laten liggen om strak te trekken.

• Recept voor het allerbeste belleblaas-zeepsop opgezocht. Dat blijkt 200ml warm gedestilleerd water, voorzichtig mengen met 100ml groene dreft en een theelepel suiker. Ook een nachtje laten staan.

• De volgende dag vol goede moed aan de slag...

• Bellen blazen met een rietje

• Pipetje in de ecoline flesjes gebruikt om bovenop de bellen te druppelen.

Ik gebruik veel te veel ecoline, wat ook nog veel (te) zwart is.

Ook veel te veel zeepsop, het hele vel is nat… de ecoline vermengd zich op het papier met het zeepsopwater en vormt wel degelijk patronen, maar niet de cellen waar ik op had gehoopt. Het zijn grote vlekken in verschillende tinten grijs, als een dreigende lucht…  dat brengt me wel gelijk op het volgende idee: Storm aan Zee… windkracht 11

• Met witte acrylinkt schuimkoppen gekwasterd, en verder verspreid door met een rietje in de natte inkt te blazen… die rietjes had ik toch bij de hand…

• Spatten met twee kwasten zorgt voor een mooie druppelnevel.

Omdat ik net de zomaar ansichtkaart had gemaakt stond de spuitbus met neonroze nog onder handbereik. Als ik 'Storm aan Zee' combineer met neonroze is de uitkomst: Windsurfen!

• Uit friskfilm vier maskers gesneden zodat ik de windsurfer met spuitbussen kan toevoegen; één voor roze, één voor signaalwit, één voor natuurwit en natuurlijk één voor zwart.

• Kleinere details ingevuld met acrylstift.

Ik had -ergens op een lijstje met plannen het idee staan om eens een werkje te maken waar ik meer lagen schilderwerk en meer lagen epoxy in één werk wil combineren. Dit lijkt daar een prima gelegenheid voor...

• Het aquarelpapier losgemaakt van de plank en bevestigd op een foamboard zodat het stevig genoeg is om epoxy op te kunnen gieten.

• Epoxy gemixt met blauwe alcoholinkt, en waar ik 6 gram UV blocker doorheen heb gemengd. Misschien dat dat de kleur van de ecoline een beetje beschermd? De tijd zal het leren...

• In de nog natte epoxy witte alcoholinkt gedruppeld, het geeft een subtiel effect, maar wel minder dan ik had gedacht.

• Na vijf dagen uitharden het oppervlak geschuurd met korrel 120 om een volgende laag acrylverf aan te kunnen brengen - het oppervlak van epoxy is natuurlijk superglad - dus dit maakt het schilderen een stukje makkelijker. Ook voor de hechting van een volgende laag epoxy is het aan te raden om te schuren.

• Sommige delen van het lijf van de surfer, het board en de voorkant van het zeil op de epoxy overgeschilderd, andere delen niet, en dat levert een bijzondere dieptewerking op! Het rechteronderbeen bijvoorbeeld is alleen geschilderd op de onderste laag, evenals het grootste deel van het zeil.

  Deze delen liggen dus niet alleen fysiek dieper, maar zijn ook donkerder van kleur omdat ze onder het laagje blauwe epoxy zitten.

  
  

• Daarna met signaalwitte acrylinkt van Molotow, een pipet, een natuurspons, een schuimkwast en een rietje helderwitte schuimkoppen over de lichtblauwe schuimkoppen aangebracht.

• Het beeld was compleet nadat ik opnieuw met twee kwasten er een wolk van druppels overheen gespat had.

• Het foamboard-paneel met montagekit vastgeplakt op een stuk grijs werkkarton, het karton is rondom 5 centimeter groter dan het paneeltje

• Vier latjes beplakt met PE-tape, zodat de epoxy er niet aan gaat hechten.

• Latjes op het werkkarton gezet, zodat het paneel rondom is ingesloten. Onder de latjes en reepje grijze siliconenkit, om weglekken te voorkomen. De latjes daarna vastgezet met bouten en vleugelmoeren.

• Wachten tot de siliconen droog zijn, en daarna het paneel waterpas geplaatst.

• Transparante epoxy gemengd, en er ook deze keer 6 gram UV blocker aan toegevoegd. De massa verdeeld door het paneel alle kanten op te bewegen. Daarna weer neergelegd, en natuurlijk wel weer even gecheckt of het paneel nog waterpas lag.

• Het paneel afgedekt met een plaat, en er een tent van afdekfolie overheen gelegd om te voorkomen dat er stof in gaat landen nu de epoxy nog niet stofdroog is.

Nu is het 24 uur wachten!

De gietmal was "waterdicht". Ik heb het werk wel iets te snel afgdekt. Er zijn wat luchtbelletjes ontstaan aan de randen, en er zitten -gek genoeg- hier en daar wat deukjes in het oppervlak. Als ik een kwartiertje had gewacht met afdekken, dan had ik die onvolkomenheden gezien en waarschijnlijk eenvoudig met een gasbrandertje of een paar spuiten "bubbles-away-spray" hebben kunnen oplossen. Ik denk dat met polijsten de meeste probleempjes ook wel zullen verdwijnen. Hoe dan ook, het is tot zover een leuk ding geworden. Nu een weekje wachten tot de epoxy volledig is uitgehard, en dan schuren en polijsten.

Misschien is het voor dit werk ook een leuk idee om met verschillende glansgraden te werken, dus niet het hele werk superglad, maar bijvoorbeeld de schuimkop van de golf en de surfer high gloss, en dan een geleidelijke overgang naar steeds matter, in de rechter benedenhoek.

De week is inmiddels verstreken, dus heb ik de plaat geschuurd en gepolijst. De hoogglans doet het goed met de woeste waterpartij. De deukjes zijn verdwenen en de luchtbelletjes aan de rand nagenoeg niet meer te zien. Onder een bepaalde hoek zijn er wat spraalvormige krasjes te zien, ik denk dat er iets in mijn polijstpad zat wat me niet is opgevallen. Jammer, maar het is bijna niet te zien.

Wat heb ik geleerd en ontdekt.

Eigenlijk is dit werk een aaneenschakeling van leerzame experimenten.

• Zeepsop en ecoline, wat niet is geworden wat ik dacht, omdat ik teveel zeepsop en teveel ecoline heb gebruikt.

• Schilderen door plasjes inkt blazend met een rietje te verspreiden is een prima methode voor het zetten van organische patronen met acryl inkt.

• Spatten met twee kwasten, wel vaker gezien, niet eerder gedaan. Hoeveel, hoe dicht opeen en hoe groot ze worden en waar ze terechtkomen is nog best een dingetje. Eerst even uitproberen op naast het werk…

• Schilderwerk-epoxy-schilderwerk-epoxy is een verrassende techniek, met een leuk effect. Bij deze eerste (voorzichtige) poging moet je wel goed kijken om het effect nog te zien. Dat komt doordat de eerste laag epoxy best dun is, waardoor de tweede laag schilderwerk nogal dicht op de eerste laag zit. Daarnaast heb ik het op een heel beperkt aantal plaatsen toegepast, in de surfer gaat het effect zelfs een beetje verloren, maar in de schuimkop vind ik het effect van diepte en kleurverschil prachtig.