Portrettekenen

Opdracht in de les

Vandaag mocht ik tijdens de les overbuurvrouw Silvia tekenen. De eerste keer zonder naar het papier te kijken zoals in les 1. De oog-hand coördinatie was deze keer -zo mogelijk- nog slechter dan de eerste keer. De tweede oefening was een potlood portret uit de losse pols. Daarna volgde uitleg over de verhoudingen in een gezicht, en verschillende aanzichten. Met de opgedane kennis nogmaals portretten van Silvia getekend, één en-face… Silvia was zo vriendelijk om even haar bril af te zetten, dat maakt het tekenen van ogen een stuk interessanter. Daarna nog één en-profile.

Leermomentje

Ik vind het maken van een tekening in opdracht, daarna direct beginnen en 10 tot 15 minuten de tijd hebben een lastig proces. Normaal vind ik het fijn om rustig over een aanpak na te denken, dingen uit te proberen voordat ik ze toepas. Ik moet nog wennen aan het feit dat dit ook uitproberen en oefenen is, en het resultaat niet zo erg belangrijk.

Wil het graag mooi en goed (tot perfect) doen, kan natuurlijk niet!

Huiswerkopdracht les 4

Maak op +/- A3 formaat drie schetsmatige portretten van een huisgenoot, partner, zoon/dochter of wie dan ook. In verschillende hardheden potlood, in drie verschillende aanzichten: en face (recht van voren), en profil (van de zijkant) en en-trois-quart (driekwarts aanzicht). Let daarbij op de verhoudingen.

Aanpak

Eerst wat fotootjes gemaakt. Ik wil graag dat de drie tekeningen een uniforme stijl en toon krijgen. Daarom niet gekozen om één tekening helemaal af te maken, maar voor fases te kiezen. Eerst fase was alle aanzichten in HB schetsen. Ik betrapte mijzelf erop dat ik in eerste instantie de aanpak uit de les helemaal vergeten was, en had dus niet eerst posities van ogen, neus en mond bepaald. Het leek me wel leuk om dat nu alsnog te doen. Theorie en praktijk wijken hier best een beetje af. In rood de positie van ogen, onderkant neus en onderkant onderlip op de tekening. In groen de theoretische positie zoals in de les behandeld. Omdat ik toch zeker wilde weten dat ik met de schetsen op het juiste spoor zat, heb ik één en ander nagemeten op de foto’s van Monique. Ik zat met mijn schetsen aardig in de buurt van de foto’s, en ben er dan ook mee door gegaan.

De volgende fase was donkere elementen en schaduwen aanzetten met 4B en aansluitend het haar toegevoegd met een 4B, HB en een gumpotlood.

Kritische blik

Merk dat ik met schetsen meer uit beelden ik mijn hoofd werk dan daadwerkelijk naar het voorbeeld/model op de foto’s te kijken. Duidelijk zichtbaar in hoe de ogen in de schets zijn afgebeeld vergeleken met de foto. In de schets zijn het standaard ogen zoals ik die ook zou tekenen bij een willekeurig gezicht, zeker niet zoals Monique haar ogen een beetje dichtknijpt als ze moet lachen.

Poging 2

De gelijkenis was voor mij niet goed genoeg. Vond ook de ruimte voor drie tekeningen erg beperkt (omdat de map die ik vorige week meegenomen had te klein was voor het papier had die de wandeling naar huis in opgerolde toestand niet overleefd. Had zelf alleen A3 in huis, en dat dus gebruikt.

Nog een poging gedaan, nu wel goed gekeken, en geprobeerd de ruimte iets beter te benutten. Ook heb ik getekend in plaats van geschetst. Meer invulling aan de huid gegeven met de 2H.

Schetsen was leuk, plezierig om te doen. Veel van de eerste poging geleerd om een betere tweede te kunnen maken. Al met al een fijn eindresultaat. Het mooiste compliment kwam van Nicole, die toen ik de tekening ophing opmerkte: “Hé, dat is Monique van den Berg!” Gelijkenis: Check!

Feedback

Fotografisch realisme geeft minder mogelijkheid om een karaktertrek van het model weer te geven. Vaak is zo’n karakter element iets wat extra wordt aangezet, -dus niet hyperrealistisch- maar door het benadrukken van die karaktertrek neemt de herkenbaarheid op een andere manier toe.