Recycling I

Huiswerkopdracht les 11

Neem een mislukte linodruk en maak daar een nieuw werkstuk van door erin te gaan tekenen met inkt of krijt, misschien zelfs iets te schilderen als je daar al de middelen voor hebt.

Op basis van deze opdracht heb ik twee ideeën:

Idee 1: Power posters idee

In de eerste lino opdracht was mijn idee vooral gebaseerd op allerlei vormen van propaganda, variërend van de propaganda posters uit de voormalige Sovjet-Unie, via Amerikaanse verkiezingen tot de wervingscampagne voor vrouwen in de Amerikaanse oorlogsindustrie tijdens de tweede wereldoorlog. Dat gecombineerd met onze dochter die fervent aan het klussen is leidde tot mijn Power poster.

Ik vond dat ik voor deze volgende opdracht dicht bij het thema moest blijven. Daarom leek het me een leuk idee om -met de vele proefdrukken die ik voor de vorige opdracht heb gemaakt- een affiche-plak en graffiti-wall te maken. Wat is propaganda tenslotte zonder publiek? Een muur gaan beplakken met het materiaal wat ik heb, maar niet voordat ik het heb gescheurd en behandeld zodat het de indruk wekt blootgestaan te hebben aan de elementen. Tot slot wil ik het thema nog verder benadrukken door POWER tekst van de poster ook nog eens in spraypaint op de muur te zetten.

Idee 2: Wedstrijdspanning op herhaling

Zoals ik ook in het verslag van les 11 heb geschreven vind ik het jammer dat ik in bij het thema wedstrijdspanning de mogelijkheid om met verschillende rijders-/teamkleuren te werken niet tijdig heb bedacht. Ik wil alsnog, gebruik makend van andere mogelijkheden een meerkleurige close-racing poster maken door gebruik te maken van de lino snede die ik nu “over” heb gehouden. Het is niet helemaal de opdracht, want ik maak geen gebruik van een mislukte afdruk, maar wil graag werken aan deze eerder gemiste kans.

Aanpak POWER posters

Om aan het idee van een affiche-plak en graffiti wall te beginnen heb ik natuurlijk een muur nodig. De textuur van baksteen heb ik geïmiteerd door schuurpapier op karton te plakken, daarvan steentjes te knippen -wat onregelmatig-, want bakstenen hebben tenslotte geen precieze maten. Deze steentjes geplakt op een grijs foamboard.

De steentjes en het “cement” heb ik vervolgens geschilderd met verdunde acrylverf. Als kleur heb ik gekozen voor rood, gebrande omber en zwart, in verschillende mengverhoudingen.

Tijdens het drogen trok het foamboard enorm krom. Een nacht onder gewicht hielp wel een beetje, maar de plaat was nog steeds behoorlijk krom.

Wildplakken

Met de vele proefdrukken die ik had aan de compositie begonnen, welke poster moet waar komen? Tijdens de compositie bedacht ik me dat het leuk zou zijn om de leeftijd van posters per kleur te laten variëren. In die denkbeeldige tijdlijn zijn de lichtblauwe posters al een tijdje geleden geplakt, en zijn dus het meest gescheurd en verweerd. Omdat de rode de meeste frisse uitstraling hebben bedacht dat die “gisteravond” zijn geplakt. Bij het uitdenken van de overlappen rekening gehouden mee deze tijdlijn. Aan de lichtblauwe posters dus ook het meeste gescheurd en geknoeid.

Eén liter stijfsel gemaakt, en de posters in de juiste volgorde gaan plakken. Omdat het natuurlijk geen behang is werd de drukinkt aan de andere kant van de poster weer een beetje vloeibaar, en vlekte snel. Dat was voor de lichtblauwe versie niet zo’n probleem, die moeten er toch verweerd uitzien, maar belangrijk om bij de volgende kleuren, zeker bij rood heel voorzichtig te zijn met de stijfsel en bij het aandrukken. Op een paar plaatsen met zwarte verf gespetterde vlekken gemaakt met de airbrush. Weinig lucht gebruikt voor het spat-effect. Daarna uitgeveegd om de blootstelling aan de elementen te benadrukken.

Daarna de donkerblauwe, met minder beschadiging, en tot slot de rode, zo goed als onbeschadigde posters opgeplakt. De hele compositie een nachtje onder druk laten drogen. De plaat is toch nog steeds een beetje krom.

De POWER tag

Voor de graffiti een sjabloon gesneden geïnspireerd op fonttype “Some’s Style Bold Capitals”. Omdat het een girlpower tag is had ik een spraycan in neon roze besteld voor de graffiti.

Eerst geoefend op een wit vel. Als ik de sjabloon direct op het vel legde waren de randen scherp, en hadden dus niet de kenmerkende vervaagde omtrek van een graffiti tag. Kleine latjes onder de sjabloon gelegd, zodat er wat afstand tussen de sjabloon en het papier ontstond. De volgende poging op het proefvel gespoten. Het effect was precies wat ik graag wilde.

Ik was toen bijna helemaal tevreden met het resultaat, vond het alleen erg jammer dat de foamplaat nog steeds een beetje krom was. Een fotolijst van de Action bood uitkomst. De lijst, gebruikt zonder het meegeleverde plexiglas, houdt de foamplaat strak en recht op zijn plek. Klaar!

Feedback

Goed gebruik gemaakt van de mogelijkheden. Dit is duidelijk een vorm van Theo’s superrealisme!

MDF of multiplex is beter als basis voor dit type werk, trekt niet krom.

Thema wedstrijdspanning op herhaling

Het idee is om een drietal afdrukken te maken, waarbij de overlap van de drie afdrukken is gemaskeerd. Ik ga dus niet over elkaar heen drukken. Hierdoor komt er één kart op de voorgrond, en de andere twee op de achtergrond.  Ook wil ik de karts in een omgeving zetten, met asfalt en rood-witte afbakening van het circuit. De gekleurde delen (de delen die in het originele ontwerp bij de tweede drukgang rood zijn) wil ik met stift inkleuren om de verschillende teamkleuren weer te geven.

Achtergrond

Begonnen met het maken van een drietal papieren maskers. Met deze maskers kan ik de compositie van de drie karts gaan bepalen en later gebruiken voor het maskeren van de linodrukken. De compositie overgenomen op Frisk film, zodat ik de achtergrond kan airbrushen, en de plaats waar de linodrukken gaan daarmee kan afdekken. Grijs naar witte overgang gespoten aan de onderzijde om de indruk van asfalt te wekken. Boven het asfalt de circuit afbakening in rood en wit gespoten met behulp van een papieren masker met blokken. Dit masker verschoven om de indruk van snelheid te wekken.

Voorgrond

Voor de voorgrond met behulp van de papieren maaskers nu drie afdrukken gemaakt. Eerst de rechtse afdruk, waabij de middelste en linkse kart waren afgedekt, aansluitend de linkse afdruk, waarbij de middelste was afgedekt, tot slot -met een verse lading inkt- de middelste afdruk gemaakt.

Evaluatie

De twee stijlen botsen op een heel ongemakkelijke wijze, en ik vind het resultaat niet mooi. De plaats van de afdrukken is niet oké, maar vooral het steriele van de strak gemaskeerde airbrush delen botst lelijk met het “rustieke” van de linodruk. Ook niet gelukt om het zonder vlekken voor elkaar te krijgen.

Nog wel met stiften de karts “teamkleuren” gegeven. Effect is wel aardig, maar zeker niet waar ik op had gehoopt. Ik had van tevoren geen rekening gehouden met het vervagen van de tweede en de derde drukgang. Het resultaat is dus nu:

• één zwart met rode karter in het midden,

• één vervaagd zwart / grijs met lichtblauwe en

• één nog sterker vervaagde zwart / lichtgrijs met geel aan de zijkanten.

De kleuren naast het vervaagde zwart zijn natuurlijk wel vol en helder. Die combinatie spreekt me niet zo aan.

Besloten om het hierbij te laten, en me te richten op nog een idee.

Feedback

Het werk voldoet duidelijk niet aan je verwachtingen. Het probleem is echter niet dat de stijlen botsen, maar het komt omdat je in het mengen van stijlen juist niet ver genoeg bent gegaan. Pop-Art  is niets anders dan het laten botsen van stijlen. Als je verder was gegaan, (of misschien nog verder gaat…?) kan er best een interessant werk gaan ontstaan.

Thema snelheid op herhaling

Ondanks dat ik eerder dacht dat ik het thema snelheid had afgerond bedacht ik daar toch nog iets leukers mee te kunnen doen. In de eerste versie (zie pagina 66) heeft het overheersende zwart voor mij een negatieve invloed op het effect van snelheid. Als ik de “voorste” kart lichtgekleurd maak, zonder deze te overdrukken met de daaropvolgende afdrukken, zou het effect van snelheid best eens kunnen bevorderen. Daarnaast is heb ik bij de eerste versie de afstand tussen de opeenvolgende afdrukken gelijk gehouden. Het effect van snelheid wordt denk ik ook positief beïnvloedt als ik de afstand tussen de afdrukken laat toenemen.

Aanpak

Eerst een proefdruk gemaakt om te kijken wat de beste aanpak voor de toenemende afstand zou zijn. Best een puzzel om de best passende incrementele afstand te bepalen. Bij de eerste poging had ik voor de toename per stap ik 1cm gebruikt. Dus de tussenruimte was 1, 2, 3, 4cm etc.  Ik vond de afstand -zeker aan het einde van de reeks- veel te groot. Het increment dus verandert naar 0,5cm.

Om de voorste kart niet te overdrukken met de daaropvolgende afdrukken het ongebruikte masker van het vorige experiment op de plaats geplakt waar ik de eerste kart in de reeks wil hebben. De linoplaat geïnkt met zwart, eerste afdruk op een apart vel, daarna een A2 romandruk vel gepakt zodat de tweede afdruk in de reeks ook de tweede afdruk van deze inktlaag is. Daarna met dezelfde inktlaag nog 6 afdrukken gemaakt, waarbij de laatste prachtig vaag is. Daarna de linoplaat opnieuw geïnkt, het masker verwijdert, en de voorste kart van de reeks gedrukt.

De afdruk goed laten drogen. Daarna heb ik de eerste kart weer gemaskeerd, en ook de rest van het vel afgedekt, met uitzondering van de repeterend gedrukte steeds vager wordende karts, tot de zijkant van het papier. Daarna free hand airbrushend speed-strepen gezet in rood en wit. De snelheid is super! Ook blij dat ik voor een groot vel heb gekozen, maakt het effect van de strepen nog groter.

Feedback

Mooie plaat! Ook hier werkt het grote witte vlak goed, de balans komt vooral voort uit het tot de rand laten doorlopen van de speed strepen. Wat beter was geweest is als je de airbrush strepen op de coureur had laten beginnen, en niet erachter. Nu staat de rijder toch nog een beetje los van de snelheid erachter.