Acrylverf gieten met blowouts

Opdracht les 35

Voor deze les was het verzoek om een verpakking mee te brengen. Ik heb gekozen voor een fles van Solan mineraalwater.

Je gaat een blow up van jouw attribuut op een achtergrond plaatsen. Je trekt aandacht door het stijlverschil, want de achtergrond moet volledig expressionistisch en abstract zijn, terwijl je attribuut strak en realistisch is geschilderd. Neem een voorbeeld aan pop-art. Fel kleurgebruik.

In de les

Tijdens de les een begin gemaakt met de achtergrond. Dat betekende voor mij veel en willekeurig smeren, spatten, gooien en weer smeren. Ik ben daar te lang mee doorgegaan. Het best aardige effect wat er op enig moment was, is verdronken in een grauwe brij. Ook was de laag verf zo dik geworden dat drogen voor het einde van de les zeker niet meer mogelijk zou zijn.

Het advies van Bastiaan was om een krant in de nog natte verf te drukken. Dat leverde thuis precies het verwachte resultaat op… de krant was op bepaalde plaatsen stevig vastgelijmd, op andere plaatsen kreeg ik het er nog wel van af. Het resultaat: een -nog steeds nat- nogal vies ding met afgescheurde stukken krant. Daarop zat -muurvast- een advertentie voor een saté ballenpan… Het bleek voor mij niet echt een basis om enthousiast mee verder te gaan.

Idee

Maar… het werk tijdens de les had me wel duidelijk gemaakt dat het bij de achtergrond voor dit werk gaat om drie dingen:

• De achtergrond moet expressionistisch en abstract zijn.

• Ongeveer in het kleurpalet blijven van mijn voorwerp, maar het is ook -of juist- goed om hier ook een beetje van af te wijken…

• De werkwijze moet zodanig zijn dat het resultaat verrassingen oplevert.

Ik moest dus op zoek naar een manier om aan al deze voorwaarden te voldoen en die me meer motiveert en stimuleert dan die advertentie voor satéballen. Ik ben uitgekomen op acryl-pouring. Acrylverf gieten in plaats van smeren, spatten, gooien en kwasten. Er zijn veel verschillende giettechnieken, ik heb gekozen voor blow-outs.

Bij deze werkwijze moet het aanbrengen van de verf snel gebeuren. Dat is omdat je aan het gieten bent, en zwaartekracht is onverbiddelijk. Door die snelheid is het vanzelf expressief, zeker voor een beginner als ik. Geen tijd om ergens over na te denken. De resultaten van het gieten zijn daarmee onvoorspelbaar, en dus verrassend, wat enorm wordt versterkt door het werken met blowouts. Het leverde ook gelijk de naam voor het werk op: Pouring water.

Voor elke nieuwe techniek die ik uitprobeer is het voor mij ondertussen gebruikelijk om een stoomcursus op YouTube te volgen. Zo ook voor acrylgieten. Vooral de instructiefilmpjes van Olga Soby waren heel verhelderend.

Aanpak gietwerk

Een paar weken geleden gaf Bastiaan het advies om meer op doek of panelen te gaan werken. Dus… twee multiplex platen van 50x60cm in de gesso gezet. Eén in zwart en één in wit omdat ik nog niet weet wat beter werkt met een laag gegoten acrylverf.

Deze keer naar Arts en Crafts geweest om boodschappen te doen. Op mijn lijstje stond:

• Extra acrylverf, met name Pruisischblauw, want je schijnt bij de giettechniek nogal veel verf te gebruiken…

• Een liter Talens Amsterdam pouring medium 014

• Tuit flaconnetjes om patronen te maken met verdunde verf.

• Bij de Praxis een lekbak voor een wasmachine gehaald, om het gietwerk in te doen.

• Een föhn van de Action om de blow-outs mee te maken.

Leuk detail was de verbaasde blik van de medewerkster van de Action toen ik vroeg waar ik een föhn kon vinden.

Het voorbereiden van het gieten was nogal een operatie. Ik had het plan om de achtergrond in Pruisischblauw te kleuren en daar met ultramarijn, licht ultramarijn, wit en een klein beetje oranje een spiraalpatroon in te gieten.

• Eerst de kleuren verdund met giet-medium. De verhouding is 1 verf staat tot 2 medium. Daarna nog iets verder verdund met een beetje water en elke kleur in een tuit flacon gestopt.

• Ook voor de Pruisischblauwe achtergrond heb ik verf, medium en water gemengd. Ik dacht een redelijk grote hoeveelheid blauw te hebben gemaakt. Bij het aanbrengen van de basislaag bleek dat ik -om het goed te laten vloeien- nog twee keer een portie moest bijmaken. Er gaat dus echt veel verf en medium doorheen.

• Het gieten van de andere kleuren ging heel snel, je “tekent” je vorm met een flacon, in dit geval een spiraal, en probeert deze een aantal keer te herhalen met dezelfde en de andere kleuren. Ook kun je op bepaalde plaatsen accenten aanbrengen door met de flacon te druppelen. Ik heb dat vooral met de oranje verf gedaan.

• Daarna blaas je met de föhn de verf verschillende kanten op, waardoor er allerlei verrassende en onverwachte motieven ontstaan.

Twee pogingen gedaan, en dus op beide multiplex panelen aan het gieten geweest. Het is heel leuk om te doen en het resultaat is inderdaad verrassend! Daarna begint het lange wachten. Omdat de verflaag heel dik is, was het advies om het werk minstens twee dagen te laten rusten voordat je er mee verder gaat. Dus niet met je vinger tussendoor -midden in het werk- controleren of het al droog is omdat je denkt dat dat wel kan.

Eén paneel verprutst dus…

Aanpak Schilderwerk

Toen het gietwerk klaar was bedacht ik dat het een leuk idee was om de spiraal om de fles heen te slingeren. Het wordt dan qua compositie meer één geheel.

Dan moet ik dus een deel van de spiraal naar de voorgrond brengen, anders gezegd de spiraal uitsparen in het schilderwerk van de fles.

• De randen van de spiraal zijn nogal wispelturig en eromheen schilderen leek me enorm lastig.  Daarom heb ik gebruik gemaakt van maskeervloeistof. Dat is een vloeibare latex die je met de kwast aanbrengt en na een kwartier overschilderbaar is. Je kunt het er later weer vanaf peuteren. Eerste laag van de fles geschilderd. De ondergrond is spiegelglad. Het kost dan ook wat moeite om de eerste verflaag op zijn plek te krijgen en te houden.

  
  

De ruwe schildering ziet er al best aardig uit, en ik ben blij met het effect van de fles in de spiraal. Het zijn inderdaad twee volledig verschillende stijlen, maar door de compositie en de kleurstelling komen ze toch behoorlijk bij elkaar.

• De details ingeschilderd. Blij met de dop en de transparantie van de fles. Schaduwen en hooglichten in het plastic vind ik goed gelukt.

  
  

Na het schilderen van de fles ging de maskeervloeistof gemakkelijk van de gladde oppervlakte af en leverde een hele strakke scheiding tussen fles en spiraal op. Daarna verder met de details van het etiket.

• Eerst geprobeerd om een heel gedetailleerde weergave van het etiket te maken en dus alle minuscule teksten -al dan niet leesbaar- ook weer te geven. Dat werd niet fraai, dus zoveel als mogelijk verwijderd en overgeschilderd.

• Besloten om een versimpelde weergave van het etiket te doen.                          

• Eerst de merknaam op het gele vlak. Het bleek nogal lastig om de tekst -in het juiste perspectief- goed op de ronding van de fles te krijgen.

• De driekwart-liter-tekst is door de richting van de tekst een stuk eenvoudiger.

Afwerking

Het multiplex begint krom te trekken. De plaat was al geprimed, maar blijkbaar niet afdoende. De achterkant en de zijkant in de gesso gezet, en een nachtje laten rusten. De volgende ochtend was het paneel gelukkig weer redelijk vlak.

• Daarna de afwerking met een epoxy gietlaag. Dit heb ik gedaan omdat ik het goed bij dit werk vond passen en ik het leuk vind om te doen.

  
  

Het gietmedium was al hoogglans. Het schilderwerk was iets matter, ondanks het gebruik van een gloss-medium.

De afwerking met epoxy zorgt voor een identieke glansgraad en dus nog meer samenhang. Nu zijn alleen de stijlen nog sterk afwijkend. Abstract en realisme.

Tot slot heb ik voor dit werk een matte Pruisischblauwe baklijst gemaakt. Ik vind het contrast tussen het hoogglans paneel en de matte lijst heel fraai. 

Wat heb ik ontdekt en geleerd?

• Acrylgieten is heel erg leuk, maar veel lastiger dan dat het er in de filmpjes van Olga uitziet.

• Later bijgieten van verf werkt niet zo goed, er is dan al een groot verschil in vloeibaarheid, en daardoor vermengd het niet zo fijn meer.

• Ik denk dat de verf waarmee ik aan de slag ben geweest toch nog iets te dik was. De volgende keer meer water in de mengsels, zeker in de basislaag.

• Koude epoxy-hars kristalliseert en wordt troebel. Au-bain-marie opwarmen maakt het weer helder en vloeibaar, maar ook makkelijker te mengen en voorkomt luchtbellen bij het roeren en gieten.

Feedback

Bastiaan: Je kunt zien dat je er heel veel plezier aan hebt beleefd. Heel goed gedaan. Je hebt geëxperimenteerd, en goed geschilderd. Door het gebruik van epoxy is het verschil in “de huid” van de twee stijlen wel verdwenen.

Het leukste compliment: Nicole zei dat ze deze wel bij haar thuis wilde ophangen!