Verfijnd pointillisme

Idee

Al geruime tijd volg ik Gamazda op YouTube. Zij is een zeer getalenteerde pianiste die alle soorten muziek uit een piano kan toveren. Van klassiek tot the Beatles, van Linkin Park tot Motorhead, van Simon and Garfunkel tot Metallica en natuurlijk één van mijn favorieten Pink Floyd. Een enorm talent dus, en fijne muziek om naar te luisteren. Haar echte naam is Aleksandra Kuznetsova, en zij gaf afgelopen november een eenmalig concert in de Westerkerk in Amsterdam. Het was een fenomenaal concert, en live is haar talent nog indrukwekkender dan online. Naast het virtuoze spel straalt ze tijdens het spelen heel veel energie en vooral plezier in wat ze doet uit. Het inspireerde mij tot het maken van haar portret. Natuurlijk ook omdat portretten maken gewoon ontzettend leuk is!

Aanpak

Aluminium composiet plaat van 65 x 50 cm geschuurd en vier lagen Liquitex witte gesso aangebracht. Daarna de gesso geschuurd. De volgende keer de gesso iets meer verdunnen, want ondanks het schuren zitten er toch kwaststrepen in mijn grondlaag!

Op zoek gegaan naar een mooie foto, ik wilde graag het beeld van haar focus en plezier tijdens het spelen. Daarna op zoek naar de juiste kleuren. Ik wil deze keer de techniek wat verder verfijnen en wil dus kleiner gaan stippelen dan ik in mijn voorgaande pointillisme werken heb gedaan. Ik wil wel weer met 5 basiskleuren werken, maar op de overgangen met wat extra kleuren gaan stippelen.

Als basispalet heb ik uit de Molotow One-4-all collectie zijn de volgende kleuren gekozen.

• 233 Paarsviolet als donkerste kleur, deze keer geen zwart gebruikt.

• 013 Verkeersrood

• 240 Heloranje

• 009 Sahara geel

• 229 Natuurwit

  
  

Voor de nuancering op de overgangen komen daar de volgende kleuren bij.

• 086 Burgundy

• 010 Lobster

• 115 Vanilla

Volgens mijn gebruikelijke aanpak eerst met de navulinkt het portret als een vlakkenplaat geschilderd. Hier blijkt dat de paarsviolete inkt op de witte ondergrond niet zo mooi dekt als de meeste andere kleuren. Na drie keer overschilderen heeft het uiteindelijk dezelfde kleur als de stift. Mijn keuze om kleiner te stippelen heeft vanzelfsprekend nogal wat invloed op de uren werk die ermee gemoeid gaan. Ik houd eigenlijk nooit uren bij, maar mijn inschatting is dat -ondanks de relatief grote ongestippelde vlakken in het eindresultaat- het minstens twee keer zoveel uren zijn geweest vergeleken met eerdere stippelwerken. Het resultaat maakt dat helemaal goed!

Voor de afwerking heb ik deze keer geexperimenteerd met verschillende lagen clearcoats. Ik ben begonnen met een matte coating, dit egalisseert de inkt en camoufleert de doorgeschoten plekjes. Na droging heb ik daar een gloss coating overheen gezet om de kleuren te verdiepen, en tot slot weer een matte clearcoat wat voor een mooie egale afwerking zorgt.

Als lijst gekozen voor een M400 baklijst die ik aan de binnenzijde heb verbreed en afgewerkt met veel lagen klassiek rode uretaanlak. De lijst tot slot gepolijst en... klaar!