Rhea again

Toch niet tevreden…

Dit hele project was bedoeld om te zien hoe epoxy het op een gestippeld acrylwerk doet. Om daar echt iets van te vinden moet ik mijn gepruts bij de eerste gietlaag gaan op lossen. Ik heb me daarom een beetje verdiept in het schuren en polijsten van epoxy.

Schuren

• Ik ben begonnen met het schuren met korrel 80, daarna 120, 240, 320 en 400. Daarmee zijn de grotere beschadigingen uit de oppervlakte wel verdwenen.

• De volgende stap was nat schuren, ik heb dat gedaan met korrel 2000, 3000 en 4000. Nu zijn er ook geen krassen meer te zien.

  
  

Leuk om te zien dat de matheid die ontstaat bij het schuren met een grovere korrel best fraai staat… en dus ook de mogelijkheid biedt om met verschillende glansgraden op hetzelfde werk aan de slag te gaan. Misschien een leuk idee voor een landschap met een atmosferisch perspectief.

• Tussen de schuursessies door het oppervlak veelvuldig gereinigd met aceton om slijpsel en vet grondig te verwijderen.

Polijsten

• Met polijstpasta en een polijstpad de glans gaan terugbrengen. Tussentijds gekoeld met een plantenspuit met water om oververhitting te voorkomen.

• Dit heb ik vier keer herhaald om de gewenste glansgraad te bereiken.

• Daarna met een vachtpad de laatste puntjes op de i gezet.

• Tot slot het werk met Turtle wax ingewreven en uitgepoetst.  

Het resultaat is zeker niet slecht, maar toch ben ik niet helemaal tevreden. Doordat ik bij het aanbrengen van de epoxy gekozen had om het materiaal over het werk te gieten, is de laagdikte aan de randen dunner en loopt af. Door het ook nog te schuren is de rand nog dunner geworden en op sommige plaatsen zelfs mat geworden.

Nog niet tevreden…

Ik wil dus eigenlijk over het hele werk dezelfde laagdikte en aan de zijkanten een scherpe rand.

Ik wil dus dit:   

in plaats van dit:

Dus… nogmaals een laagje gieten. Maar dan in een mal.

• Latten op lengte gemaakt om een frame te bouwen waar het ACP-paneel precies inpast

• De binnenkant van de ribben bekleed met LDPE-tape zodat de epoxy niet aan de mal gaat hechten.

• Plaat met Rhea onder epoxy geschuurd met korrel 120 om hechting met de volgende laag te garanderen. Gepolijste epoxy is te glad voor een goed hechting van een nieuwe laag.

• Mal en paneel waterpas opgesteld boven een lekbak, en een nieuw laagje epoxy gegoten.

• Toch wat lekkage en gedoe, en leidde mijn paniekreactie daarop weer tot beschadigingen in de toplaag...

• 7 dagen gewacht tot volledig uitharding.

• Opnieuw geschuurd, en door de beschadigingen daar zo’n 6 uur mee bezig geweest.

• Opnieuw gepolijst

• en weer ingelijst, wat een slecht een paar minuten kostte vanwege de klittenband bevestiging in de lijst.

Conclusie, wat heb ik ontdekt en geleerd?

Het effect van epoxy op een acrylinkt-stippelwerk is prachtig. Afhankelijk van het onderwerp draagt het veel bij aan de uitstraling van het werk.  

Maar… ik ben -achteraf gezien- niet zo blij met het gebruik van de gekleurde epoxy. Het heeft de “frisheid” van het originele zorgvuldig uitgekozen palet nogal aangetast. Het ontbreken van wit in het uiteindelijke resultaat maakt het beeld duisterder en daar heeft Rhea een behoorlijk ernstige vorm van geelzucht van gekregen. Veel te geel naar mijn smaak.

De randen scherp maken met een mal en het polijsten levert wel een veel fraaiere afwerking op.