Van Hoogovens naar de 17e eeuw

Idee

In mijn blog over 6 weken Academisch Atelier had ik het volgende geschreven:

...heb ik ook een aanzet gemaakt tot de tweeluik TATA steel. Bij nadere beschouwing zie ik in het linker paneel een spiegelschip uit de gouden eeuw, en mijn pa ook! Krijg er beelden bij zoals de werken van Willem van de Velde (II). “Omkatten” naar een zeilschip dan maar?

Het antwoord is dus een volmondig ja geworden!

Aanpak

• Ik ben begonnen met het zetten van een onderschildering. Met transparant wit (matte medium, flow improver en zinkwit) om delen van het nu wel erg donkere schip uit te lichten.

• Iets donkerder nuances aangebracht door de glacis te mengen met een beetje warmgrijs.

• De donkerste plekken door achtereenvolgens gebrande omber en zwart aan de glacis toe te voegen.

  
  

Dit levert best een aardige onderschildering op. Maar de grid is nu bijna onzichtbaar naar de achtergrond verdwenen…

• Delen van het grid geschuurd en overgeschilderd in oranje rood en paars.

• Schuren van delen van het grid.

• Beurtelings horizontaal en verticaal afplakken en gradients gespoten van oranje naar rood naar paars.

• Over de onderschildering acryl inkt als kleur aangebracht met kwast, spons en doek. De kleuren die ik heb gebruikt zijn omber, rood, geel, zwart en wit. De inkt waarmee ik heb gewerkt is airbrushinkt van Schmincke, maar het leent zich -door de dunvloeibaarheid en de heldere kleuren- hier prima voor.

• Met houtskool met “zwierig” streken meer detail in het schip aangebracht.

• Gefixeerd met Schmincke Fixatief B72

De details zijn nog niet naar mijn zin. Ik wil meer een stijl en sfeer geïnspireerd op Pieter Kuhn.

• Met oost-indische inkt en een klein penseel veel meer details gaan intekenen.

• Om de puntjes op de 'i' te zetten met acrylstiften nog meer details getekend .

  Het schip is nu als geheel wel een goed spiegelschip geworden, maar wel erg donker. De zeilen misschien lichter maken?

• Zeilen lichter over geschilderd met acryl

Het is nog steeds niet wat ik graag wil... het schip blijft een "koud" onderdeel en wordt geen onderdeel van het geheel.

• Lucht/achtergrond transparant overgeschilderd met blauw grijs paars rood en wit. Met iets meer dekkingskracht de kranen van de hoogovens die nog uitstaken meer onderdeel van de achtergrond gemaakt. Laten drogen

• Over het geheel over een transparante roodbruine glacis gezet. De eenheid begint te komen! Het is nu geen losse zwart sepia afbeelding op een gekleurde achtergrond meer!

• Het opengewerkte golfkarton begint een beetje te bezwijken onder zoveel verf en inkt. Op de verzwakte plekken clear tar gel van Golden aangebracht. Het verstevigt, vult en houdt het effect van de rillen zichtbaar.

Tijd voor het alweer opfrissen van het grid.

• Om het grid weer terug te brengen, opnieuw gaan afplakken.

• Om de delen die ik niet onder het grid wilhebben af te schermen watten als masker gebruikt. Zo blijft de overgang tussen wel en geen grid geleidelijk.

Het geheel is nu wel heel donker geworden… geen kleurdiepte meer, de zeilen zijn te donker en teveel in hetzelfde palet als de lucht.

• De zeilen overgeschilderd met een mengels van zink- en titaniumwit, warmgrijs, mat medium en flow improver. De mate van transparantie is precies goed.

• Een sjabloon gemaakt om het schip ongemoeid te laten tijdens de volgende stap, spuitbussen om de lucht wat te verlichten, natuurwit, signaalwit en primergrijs.

• De randen weer met watten gemaskeerd om een beetje fluffy wolkendek te krijgen.

• Over de nog natte acryl bruinoranje acrylinkt gesponsd en uitgesmeerd om de lucht weer onderdeel uit laten maken van de achtergrond.

• Omdat door alle overschilderingen de fijne details van het schip weer zijn verdwenen heb ik het schip nogmaals met acrylstift in detail getekend, nu met veel meer detail dan de vorige keer. Het was heel fijn om weer eens "gewoon" te tekenen in plaats van schilderen.

Nu is het schip natuurlijk voor het grid terechtgekomen, en dat wil ik niet. Dus... voor de derde keer het grid gaan aanbrengen.

• Eerst de horizontale lijnen afgeplakt, en een gradient gespoten van oranje via rood naar paars

• Toen de horizontale lijnen afgeplakt, en weer eenzelfde gradient gespoten.

• Tot slot beide richtingen afgeplakt zodat alleen de snijpunten van de horizontale en verticale lijnen nog blootgesteld zijn.

• Een gradient gespoten van linksboven naar rechtsonder van signaalwit, naar natuurwit, vanillegeel, oranje naar tenslotte rood.

• Het resultaat is -door al het afplakken- elke keer een verrassing. Bij deze poging zijn de “witten” wat overheersend. Met een oranje en gele acrylstift wat blokjes omgekleurd.

• Het grid is een beetje te clean nu, dus weer een beetje gehavend door hier en daar te schuren met korrel 120.

• Om het effect van de verschillende texturen en het reliëf te maximaliseren heb ik tot slot een hoogglans vernis aangebracht, klaar.

Wat heb ik geleerd en ontdekt

Van tevoren goed over je werk nadenken heeft voordelen. Als duidelijk voorbeeld in dit werk; De werking van het golfkarton in de lucht zou veel sterker zijn geweest als de rillen niet verticaal maar horizontaal zouden lopen.

Zo’n toepassing van reliëf en textuur kan je natuurlijk alleen realiseren als je van tevoren hebt bedacht wat je wilt maken, hoe je compositie er uit gaat zien en wat je er voor wilt gebruiken.

Door de onduidelijkheid en onzekerheid is het dan ook een lange reis geworden.

Dit werk is, in tegenstelling tot mijn normale werkwijze, min of meer ontstaan gedurende het maken. Zo is het halverwege drastisch wisselen van onderwerp iets wat totaal niet bij me past, maar voor een keer was deze aaneenschakeling van improvisaties wel leuk om te doen. Er zitten nogal al wat lagen over elkaar, waarvan vele niet meer zichtbaar zijn, maar blijkbaar was dat nodig om tot dit resultaat te komen.

En verder…?

Voor de rechterhelft van wat-eerst-een-tweeluik-was is nu mijn idee om het silhouet van Kim en Bart op Kreta in deze setting te plaatsen. Wordt vervolgd.